PDA

Просмотр полной версии : История Гродненщины



Виталёс
23.01.2014, 00:44
Создавалась эта ветка в интересах тех, кому интересно все об истории Гродненщины, в которую входят архитектура, памятники, мифы и легенды об образовании озер, и так всякие интересные рассказы об прошлом нашей области... Скидываем фото, статьи и места где вы бывали у нас.....Думаю ветка будет полезная и интересная...

Виталёс
23.01.2014, 00:44
http://azaitsev.com/avt/otherreal/r14u.html Шахты ядерных ракет Р14-У
3 шахты ядерных ракет и командный пункт расположены недалеко от Сморгони.
Место было оставленно военными после отказа Беларуси от ядерного оружия.

Михалыч
23.01.2014, 00:49
http://azaitsev.com/avt/otherreal/r14u.html Шахты ядерных ракет Р14-У
3 шахты ядерных ракет и командный пункт расположены недалеко от Сморгони.
Место было оставленно военными после отказа Беларуси от ядерного оружия.

в координаты? я б скатался

Виталёс
23.01.2014, 01:07
в координаты? я б скатался
Так там же в роде в комментах указывали....
Из комментов "Кстати так называемые «грибки» хорошо видны на гугл мапс, вот координаты: 54.434097,26.305561 (заходите на гугл и копируете в поисковик эти координаты. Кто желает на экскурсию — обращайтесь."

1973Дима
23.01.2014, 12:39
Окрестности Сморгони: Следы войны (http://trip-by.blogspot.com/2012/04/blog-post.html)
Первая газовая атака на территории Беларуси ими была предпринята в ночь на 20 июня 1916 года (по ст. ст.) в районе города Сморгонь (http://www.istpravda.ru/bel/pictures/5620/)
Для газовой атаки с фронта 2-й пехотной дивизии был выбран участок неприятельской позиции от р. Вилии у деревни Перевозы до деревни Боровая мельница, протяжением 2 км. (http://supotnitskiy.ru/book/book5_3_7.htm)
Залесье. Имение Огинского (http://2mind.livejournal.com/5560.html)

- - - Добавлено - - -

«Северные Афины» Гродненщины (http://belarus-travel.by/2011/09/05/severnye-afiny-grodnenshhiny/)

Михалыч
23.01.2014, 12:57
[QUOTE=1973Дима;1712919
Залесье. Имение Огинского (http://2mind.livejournal.com/5560.html)
«Северные Афины» Гродненщины (http://belarus-travel.by/2011/09/05/severnye-afiny-grodnenshhiny/)[/QUOTE]

я в волонтерском лагере от юнеско тут был в 2006, восстанавливали парк

1973Дима
23.01.2014, 13:29
я в волонтерском лагере от юнеско тут был в 2006, восстанавливали парк
Сейчас там полная разруха. Парк теперь это место для "культурного отдыха" местной молодёжи. Срач там соответствующий. Все постройки тупо разворовываются на кирпичи. Пруд к лету полностью зарастает. Мост через речушку потихоньку разваливается....

Фотки, дай бог памяти, 2011 года.
322909322910322911322912322913

Михалыч
23.01.2014, 14:03
Сейчас там полная разруха. Парк теперь это место для "культурного отдыха" местной молодёжи. Срач там соответствующий. Все постройки тупо разворовываются на кирпичи. Пруд к лету полностью зарастает. Мост через речушку потихоньку разваливается....

Фотки, дай бог памяти, 2011 года.

я тоже в 11 году последний раз там был

а вот с 2006 пару фоток
мостик мы делали
мельница
внутри усадьбы(ща говорят получше там)
322914322915322916322917322918322919
322920322921

1973Дима
23.01.2014, 14:10
ща говорят получше там
Врать не буду, после 2011 там не был. Но по сравнению с твоими фотками от 2006, 2011 - полный развал.

P.S. Если будешь в тех краях, могу слить пару интересных мест. Есть за что.

Михалыч
23.01.2014, 14:18
я туда обычно летом приезжаю на выхи, волонтер поход на карьеры устраивают, помогаю с организацией, так что не до рыбы

1973Дима
23.01.2014, 14:23
так что не до рыбы
Ну это ты зря.... Я там, как правило, провожу две недели летом и каждый месяц на одни выходные стараюсь попадать. Место базирования можно узнать по моему адресу.:rolleyes:

Михалыч
23.01.2014, 14:28
Ну это ты зря.... Я там, как правило, провожу две недели летом и каждый месяц на одни выходные стараюсь попадать. Место базирования можно узнать по моему адресу.:rolleyes:

мы там базируемся обычно на большой поляне между карьером и вилией, места знаю, знатные, но ловить некогда))))

andron_82
23.01.2014, 19:44
не совсем понимаю зачем было целую ветку создавать да и тема не совсем рыбацкая

Виталёс
23.01.2014, 19:58
Ну почему же ??? Было бы интересно, как образовывались наши озера такие как Карьеры, Рыжее, Снигяны, достопримечательности этих мест...Я знаю что возле вилии есть заброшенная усадьбы от ЗОСС. На Новой Рудне (Морковцы) какая то баня солдацкая давно стояла, и еще много чего интересного.....
ЗЫ, а что тебе эта тема мешает сильно ?

малабар
23.01.2014, 22:15
отличная тема-не рыбалкой единой жив человек,да и познавательно

- - - Добавлено - - -

отличная тема-не рыбалкой единой жив человек,да и познавательно

andron_82
24.01.2014, 08:51
нет не мешает
только тема это может быть интересна не только рыбакам а тут походу кроме рыбаков мало кто ходит
поэтому уместна она была бы на каком нибудь другом форуме (городском портале)
хотя если модераторы пропустили значит теме жить
я тоже с удовольствием почитаю

Виталёс
26.01.2014, 15:26
Крэўскі замак — комплекс абарончых збудаванняў тыпу кастэль каля вёскі Крэва Смаргонскага раёна.
32366432366632366732366832366932367032367132367232 3673323674Крэўскі замак быў пабудаваны ў XIV стагоддзі ў даліне паміж высокіх узгоркаў, на нізкім лузе, каля зліцця рачулак Краўлянка і Шляхцянка. З усходу, поўдня і часткова з захаду і поўначы замак абаранялі воды рэк, перакрытыя плацінай.

Замак мае своеасаблівую планіроўку. Форма яго - няправільная трапецыя, павернутая большай асновай у падлогавы бок. Яго паўночная сцяна мае даўжыню 85 м, усходняя - 108,5 м, паўднёвая - 71,55 м, заходняя - 97,2 м. Таўшчыня сцен 2,5-3 м, вышыня - каля 12-13 м.

Сцены ад фундамента да баявых галерэй зроблены з каменю. На вышыні каля 7 м са знешняга боку яны абведзены поясам з цэглы шырынёй 2 м. На вышыні 10 м па ўсім перыметры на драўляных бэльках размяшчалася баявая галерэя - памост. Стралялі абаронцы замка цераз байніцы, размешчаныя праз прамежкі 2,4 м.

Улічваючы, што з усходняга боку аж да самых сцен падступала вада, да фундамента замка з гэтага боку будаўнікі насыпалі пясчаны пласт і ўмацавалі яго каменем.

У замку было ўсяго дзве вежы, размешчаныя па дыяганалі.

У паўночна-заходнім вуглу размяшчалася вялікая вежа - Княжацкая, плошчай 18,65 м. на 17 м. Яна ўзвышалася больш як на 25 м. Вежа выступала за перыметр замкавых сцен і мела чатыры ярусы і падзямелле - турму. Сцены яе да вышыні 3 м складзены з камення, вышэй - з буйной цэглы. Іх таўшчыня - 3 м знізу і 2,5-2,6 м на ўзроўні трэцяга паверха. Пераходы паміж паверхамі знаходзіліся ў тоўшчы сцен, уваход - на ўзроўні баявой галерэі.

У гэтай вежы, як мяркуецца, жылі князь са сваёй чэляддзю і начальнік замкавай варты. Столь і сцены верхніх паверхаў збудавання былі ўпрыгожаны фрэскамі, выкананымі ў цёплай колеравай гаме. Аснову малюнка складалі геаметрычны арнамент і фігуры людзей. Трэці і чацвёрты паверхі мелі вялікія аконныя праёмы, адкосы якіх таксама былі ўпрыгожаны фрэскамі.

На стыку ўсходняй і паўднёвай сцен, унутры замка, стаяла яшчэ адна, Малая вежа, памерам 11 на 10,6 м (яе ўзвялі пазней), якая таксама мела не менш як чатыры паверхі.

Ад Княжацкай да Малой вежы па дыяганалі праз замкавы двор вяла брукаваная каменем дарога шырынёй да 8 м.

З паўночна-заходняга боку знаходзіліся жылыя і гаспадарчыя драўляныя будынкі.

У паўднёвай сцяне Крэўскага замка размешчаны праём выхаду. Шырыня яго дасягала 2,8 м, а вышыня - 4,2 м.

Яшчэ адзін запасны ход знаходзіўся ў заходняй сцяне. Каля самага нізу яе праразае праём спічастай формы шырынёй 2,2 м і вышынёй 2,5 м. Некаторыя даследчыкі лічаць яго "ўпускам" для вады, што напаўняла сажалку на тэрыторыі замкавага двара. Але калі ўлічваць функцыянальную мэтазгоднасць і памеры праёма, то становіцца зразумела, што гэта мог быць і запасны ход.

Гісторыя

Крэўскі замак быў сведкам і месцам многіх гістарычных падзей. Ужо хутка пасля пабудовы ён зведаў нападзенне. Аб гэтым сведчаць рэшткі спаленай баявой галерэі і каменныя ядры, знойдзеныя ў ходзе раскопак пад заходняй сцяной.

Да 1345 года ў замку жыў Альгерд - сын вялікага князя Вялікага Княства Літоўскага Гедыміна. Пасля смерці бацькі ён заняў велікакняжацкі трон.

У 1382 годзе ў падзямеллі цэнтральнай вежы па загаду Ягайлы задушылі яго "дядзьку" - князя Кейстута, асноўнага прэтэндэнта на велікакняжацкі прастол.

У 1385 годзе ў Крэўскім замку распрацоўваліся ўмовы аб'яднання Вялікага Княства Літоўскага і Польшчы пад уладай Ягайлы - Крэўская унія.

У 1433 годзе Крэвам авалодаў мяцежны князь Свідрыгайла, які прэтэндаваў на велікакняжацкі прастол.

У 1503-1506 гадах замак не раз перажываў аблогу і значна яго пашкодзілі перакопскія татары. Падарожнік і дыпламат Сігізмунд Герберштэйн, які амаль у гэты час праязджаў тут, адзначыў у сваіх дарожных запісах: "Крэва - мястэчка з пакінутай крэпасцю".

Напэўна, у хуткім часе ўсё ж замак быў адноўлены, паколькі ў 1519 годзе ў ходзе глыбокага рэйду ў Беларусь войскі маскоўскіх ваявод "воеваша и плениша... Крев".

У другой палавіне XVI стагоддзя тут жыў беглы рускі князь Андрэй Курбскі.

Замак паступова страчваў сваё абароннае значэнне, аднак яшчэ ў XVIII стагоддзі знаходзіўся ў добрым стане.

Моцна пацярпеў замак у гады Першай сусветнй вайны, калі праз Крэва праходзіла лінія фронту. Больш за тры гады тут вяліся пазіцыйныя баі. Замак апынуўся на нямецкім баку абароны. У ім былі збудаваны бетонныя прыстанішчы, назіральныя пункты. У час іх абстрэлаў старадаўні замак вельмі моцна пацярпеў, асабліва Княжацкая вежа. Цагельная абліцоўка ў многіх месцах адслаілася і нават абвалілася. Паўночная сцяна ўмацавання нахілілася на 10 градусаў. У 1929 годзе польскія рэстаўратары ўмацавалі яе контрфорсам 2-метровай шырыні і закансервавалі. Абліцоўку галоўнай вежы звязалі жалезнымі зацяжкамі, а шчыліны залілі вапнавым растворам. Тады ж падмуравалі рэшткі паўночна-ўсходняй сцяны, умацаваныя эскарпам.

У нашы дні ў замку праведзены грунтоўныя даследаванні. Помнік уключаны ў турыстычны маршрут.

Легенды

У Крэўскага замка ёсць свае легенды і паданні. Кажуць, што пасля заходу сонца замак быццам бы ажывае. Нехта чуў, як пачынаюць бразгаць ланцугі пад'ёмнага моста , а нехта - як стукае молат па кавадлу. Калі ж затаіць дыханне і прыперціся да сцен, то можна выразна пачуць стук капытоў коней і ціхае пакашліванне. Калі выйсці ноччу на двор, то лёгка можна ўбачыць цені, якія туляцца да сцен. А калі пашанцуе, то нават можна распазнаць у прыцемках сілуэт жанчыны, якая спявае і мые бялізну каля высахлай цяпер ракі, або мужыкоў, якія закочваюць бочку ў вароты.

Адна з легенд гаворыць, што некалі ў замку жылі два князі, якія пакахалі адну і тую ж дзяўчыну. З-за яе адзін князь выклікаў на дуэль другога і забіў яго. Пераможца прапанаваў дзяўчыне стаць яго жонкай. Але тая адмовіла, чым выклікала на сябе праклён князя і па яго загаду была замуравана ў сцяну. Разам з дзяўчынай тая ж доля напаткала і яе любімага сабачку. Некалькі дзён са сцяны замка чуліся стогны і сабачае скавытанне, а потым усё сціхла. З той пары жыхары замка сталі бачыць па начах дзяўчыну, якая водзіць гуляць свайго сабачку. І калі хто з мужчын асмельваўся прасачыць за ёю, то тая падзывала яго да сябе з распасцёртымі абдымкамі. Калі хлопец паддаваўся, то раніцай яго знаходзілі з раздаўленымі касцямі. Казалі, што няшчасная душа зможа вызваліцца ад свайго праклёну, калі нехта здолее ўміласцівіць злых духаў і здзейсніць учынак яшчэ больш жорсткі.

Аднойчы прывід дзяўчыны папрасіў аднаго са сваіх паклоннікаў прынесці ў замак усё золата, што маецца ў кастэлі. Узамен яна здабывала свабоду ад вечных пакут, а хлопец - куфар залатых. Малады чалавек адважыўся і неяк ноччу сабраў усё золата ў кастэлі, акрамя маленькага закуранага кія для тушэння царкоўных свечак, які ён проста не заўважыў. Але выйсці смельчаку не ўдалося - нячыстая сіла наслала буру на тую мясцовасць, усю ноч злодзей прасядзеў у кастэлі, так і не здолеўшы выйсці. Грэх учыніць не ўдалося, а душа дзяўчыны атрымала яшчэ 100 гадоў пакут за свае злыя намеры. Сцвярджаюць, што яе прывід дагэтуль блукае па замку, праўда, ужо не маладая дзяўчына бачыцца людзям, а высахлая старая са шкілетам сваёй сабачкі.

Сучасны стан

Цяпер ад замка засталіся толькі руіны: усё яшчэ відаць сцены, захаваліся некаторыя часткі вежаў.:(:(:(

1973Дима
27.01.2014, 09:25
В войну 1812 г. при отступлении французских войск в Сморгони останавливался император Наполеон (http://belaruscity.net/smorgon/)
В местечке Сморгонь Наполеон, переодевшись в мундир польского улана, оставил своих солдат. (http://belorusski.ru/belarus-v-rossijskoj-imperii/61-poxod-napoleona.html)
В центре Сморгони хотят установить «Скамейку Наполеона» (http://govorim.by/grodnenskaya-oblast/smorgon/novosti-smorgoni/48105-v-centre-smorgoni-hotyat-ustanovit-skameyku-napoleona.html)
Сморгонь стала поворотной точкой в судьбе Михаила Зощенко. (http://7dney.by/ru/issues?art_id=1335)

- - - Добавлено - - -

Капліца ў вёске Алянец (http://globus.tut.by/olenec/chapel_gallery.htm)
I яшчэ (http://ru.wikipedia.org/wiki/Оленец)
I яшчэ (http://orda.of.by/.lib/spik/gr/323?m=65.5,78.1)

1973Дима
29.01.2014, 10:21
Сморгонская медвежья академия (http://ru.wikipedia.org/wiki/Сморгонская_медвежья_академия)
В Сморгони установят памятник знаменитой медвежьей академии (http://westki.info/artykuly/15600/v-smorgoni-ustanovyat-pamyatnik-znamenitoy-medvezhey-akademii)
Сморгонь традиционно считается родиной баранок (http://forum.globus.tut.by/viewtopic.php?p=24994)

1973Дима
03.02.2014, 08:18
Костел в Солах (http://vandrouka.by/2012/solyi-kostel/)

1973Дима
04.02.2014, 14:55
Музей-сядзіба Францішка Багушэвіча "Кушляны" (http://bellitmuseum.by/ab-muzei/filiyaly/kushlyany.html)

Виталёс
19.10.2014, 00:29
Добрага часу , нарэшце ж рукі дабраліся да ноута і час ёсць. Вырашылі з жонкай подыхаць свежым паветрам, поглядзець на прыроду, а за адно наведаць невялікае мястэчка ў Залессi, якое доўгі час было тымі самымі " Паўночнымі Афінамі " . Тут быў напісаны і ўпершыню прагучаў « Паланэз ля- мінор » . Тут і дагэтуль блукаюць Цені Касцюшкі.
389853
Калі Вы знаёмы з раманам Чынгіза Айтматава « Плаха » , то напэўна ўжо чулі гэтыя радкі:

«Жизнь, смерть, любовь, сострадание и вдохновение — все будет сказано в музыке, ибо в ней, в музыке, мы смогли достичь наивысшей свободы, за которую боролись на протяжении всей истории, начиная с первых проблесков сознания в человеке, но достичь которой нам удалось лишь в ней. И лишь музыка, преодолевая догмы всех времен, всегда устремлена в грядущее… И потому ей дано сказать то, чего мы не могли сказать».

І кожны раз, слухаючы «Развітанне з радзімай » , у маёй галаве круцяцца вышэйпрыведзеныя словы . Яны, як нельга дарэчы, пераводзяць бушуючую , апантаную буру пачуццяў , выкліканую праслуханым , у некалькi слоў .
389852389854389858389859
І аўтарам гэткага тонкага і ў той жа час урачыстага музычнага тварэння з'яўляецца знакаміты кампазітар і дзяржаўны дзеяч Міхаіл Клеафас Агінскі - аўтар музыкі песні « Яшчэ Польшча не загінула » , якая пасля стала нацыянальным гімнам краіны. А маленькая вёсачка Залессе ў Смаргонскім раёне Гродзенскай вобласці стала месцам зараджэння шэдэўра , вядомага ва ўсім свеце .
389860389861389862389863
Аднак само месца нельга назваць пасрэдным , пры М.К. Агінскім - гэта быў квітнеючыя маёнтак , якi стаў з часам культурна -асветніцкiм цэнтрам краю. Бо Агінскі , які пабываў у такіх вялiкiх гарадах, як Парыж і Вена , не змог бы адчуваць сябе ўтульна ў звычайным шляхецкiм маёнтку , якім з'яўлялася тое месца пры яго дзядзьку , Францішке Агінскім . Яно ўяўляла з сябе: драўляны адтынкаваны дом з чырвоным чарапічным дахам , размешчаным у глыбіні шырокага французскага саду , які хаваецца ад вачэй старонніх плотам і густа пасаджанай зелянінай.
389864389865389866
Пры М.К. Агінскім яно перамянілася. За працу ўзяўся прафесар Віленскага універсітэта М. Шульцам. А пасля яго смерці завяршыў губернскі архітэктар І. Пусье. Было прынята рашэнне аб будаўніцтве побач з ранейшай сядзібай новага палацава-паркавага ансамбля ў стылі моднага ў той час класіцызму, але, па жаданні М. К. Агінскага з боку да будынка прыбудавалі выцягнутую ў плане аранжарэю ў выглядзе аркады з вялікімі арачнымі вокнамі. Затым да яе пад прамым вуглом дабудавалі яшчэ адну - «амерыканскую», якая з сонечнага боку была цалкам зашклёная. Так утварылася ідэальнае месца для дзівоснага фруктовага садка. Будаўніцтва новага палаца завяршылася ў 1805 годзе. Гарманічным дадаткам і ў той жа час выдатнай самастойнай адзінкай была капліца ў стылі класіцызму. А раннія пабудовы пышна ўпісаліся ў новы архітэктурна-паркавы комплекс.
389867389868
Прывабнае відовішча ўяўляла сабой і возера, якое неўзабаве павялічылася да двух гектараў дзякуючы ўзвядзенню дамбы са шлюзамі, з'явіліся і маленькія цудоўныя астраўкі для лодочных прагулак. Радуе вока і двухпавярховы млын. Да міленькага французскага саду далучыўся велічны і крышачку чапурысты англійскi сад з ласкі віленскага архітэктара і дэкаратара Пеўзнера. Дзейнічалі батанічны сад і звярынец. А ўзімку можна было пакатацца на каньках. Даволі цікаўнымі і своеасаблівымі жамчужынамі сярод упрыгожванняў саду сталі мемарыяльныя валуны. Сярод іншага быў і з такім надпісам: «ценям Касцюшкі», а другі прысвечаны памяці першага гувернёра М. Агінскага.
389869389870389871389872389873389874
Як я ўжо казаў вышэй, то менавіта тут і зарадзіўся вядомы ва ўсім свеце паланэз. Але акрамя гэтага менавіта тут Агінскі стаў бацькам чацвярых дзяцей. Менавіта тут ён падрыхтаваў праект частковага адраджэння незалежнасці Беларусі ў выглядзе стварэння аўтаномнага Вялікага герцагства Літоўскага. Але, на жаль, пачатак вайны 1812 года перашкодзіў ажыццяўленню гэтай ідэі. Акрамя гэтага, былі створаны разнастайныя фартэпіянныя п'есы, мазуркі, маршы, менуэты, рамансы і вальсы. Якія былі выдадзеныя ў двух тамах ў Вільні ў 1816 годзе. У Залессе М. К. Агінскі напісаў адзін з сваіх самых значных музычных твораў - оперу «Зелида і Валькур або Банапарт у Каіры».
У маёнтку быў падрыхтаваны гістарычны трактат «Лісты пра музыку», пачаты мемуары, якія ахопліваюць перыяд з 1788 па 1815 гады. Паўтаруся, што новы комплекс стаў засяроджваннем культурнага жыцця. Гаспадар нястомна ладзіў мастацкія выставы, літаратурныя чытанні і музычныя вечары. У гасцях не было недастатку. А беларуска-польскі паэт А. Ходзька прысвяціў Залессю адну з сваіх паэм. Сярод мясцовага грамадства сядзіба атрымала званне «Паўночныя Афіны». Аднак у 1822 Агінскі пераязджае ў Італію, засмучаны немагчымасцю ажыццяўлення стварэння аўтаномнага Вялікага герцагства Літоўскага і пачаткам русіфікацыі Беларусі. Там ён і памірае ў 1833 годзе. Яго дзеці і ўнукі з'язджаюць у Літву, а маёнтак губляе сваю былую славу і з часам прыходзіць у заняпад. Затым сядзіба перажывае крывавыя падзеі Першай сусветнай і Вялікай Айчыннай воін не без страт. І назаўсёды губляе сваё былое хараство.

Некалькі гадоў таму архiтэктурны помнік ўзялі на рэстаўрацыю і вось ужо рэстаўрацыйныя працы амаль скончаны, засталася шкляная выцягнутая аранжарэя (унутранны рамонт) i мабыць вадзяны млын з дамбай . А яшчэ збіраюцца рабіць дзевяць гасцiнных пакояў для турыстаў. Ёсць там і экскурсіі, таксама можна і паланэз паслухаць, кошт на ты момант быў 10 000 тыс.

ГЕНАК
11.10.2015, 17:00
Вот решил скинуть фото, эту красоту сделал предприниматель за свои деньги, на берегу небольшого озра Литовка 5км. от Новагрудка в сторону Ивъе4639324639334639334639344639354639364639324639 37463938463939463940463941463942463943463944463945 Вот какая красивая автобусная астановка.

Araik Tiro
11.10.2015, 22:41
классные места и красивое искусство-строение)