Водохранилище Лошица (г. Минск)

[vobl]

Водохранилище Лошица, город Минск, создано в 1985 году для обеспечения водой пром узла, сформировавшегося в микрорайоне "Курасовщина", города Минска, а также для рекреационных целей. Расчётный проектный объём водохранилища составляет 494000 метров кубических, средняя глубина 2.4 метра. Водоём площадью 20.6 гектар вытянут с северо-запада на юго-восток на 1.39 километра. Он разделён земляной насыпью (ул. Казинца) с двухходовым коллектором. (Информация, любезно предоставлена Администрацией Октябрьского района.


Снимки водохранилища Лошица со спутников с 2001-2012 годы, видно русло, ямы, бровки

[1973Дима]

На Вяллі паставіў тлустую кропку ў прамым і пераносным сэнсе. Нарэшце з'елі злоўленую рыбу (а то рачную вельмі працяглы час не каштавалі) . Але жыццё працягваецца. Ды і карасям без мяне сумна.
Быў на вадаёме ў сepaду недзе каля сямі вечара. Мэта была — карась і паплавок. Купіў набор херабунячых. Доўгім кілем спадабаліся. Па плотцы ён аніякі і ветравую плынь не трымае ніяк. Але гэтага ад іх і не чакаў. Толькі дзеля начы і толькі дзеля карася, ды прыгажосці. Ну і нічога, мне спадабалася. А карась браў. Недзе з паловы на адзінаццатую і да паловы першай. Сходаў больш, чым злоўленых. Ну, тут сам вінаваты. Спачатку з цяжкасцю прымусіў сябе трохі меншыя пасля Вяллі паставіць, а потым зваліўся да 14-га памеру. А карась браў на чарвяка, серыю кручкоў ад Оўнера не памятаю, але яны зусім не пад яго. Ну і добра, хоць не мучыліся ў садку. Быў адзін сход, на віноўніка якога я б з цікавасцю зірнуў. А пасля — толькі зрэдку. Чарвяка толькі абсмоктвалі ды на матыля некалькі невялічкіх узяў.

ПЫ.СЫ. Па херабуне. Кручкі безбародыя — не. Вуда спецыяльная — хай у прадаўцоў яшчэ паляжыць. Цеста — можа быць, хутчэй за ўсё закажу дзве пачкі. Двухкручковая снасць — тут пагляджу, у начы ў мяне і простая блытаецца толькі ў шлях. Але... Усялякія вертлюгі — таксама не бачу неабходнасці, ну, толькі калі да двухкручковай дарасту. У выніку маю простую махавую вуду, але з доўгім паплаўком і толькі на ноч. А гэтыя паплаўкі для майго зроку, які апошнім часам выкідвае каленцы, — не благое выйсце. Светлякі ў адну пляму зліваюцца, а тут трэба адвярнуцца, каб паклёўкі не пабачыць.

ПЫ.ПЫ.СЫ. Ну і адпачынак адыходзіць у мінулае. Ужо і не памятаю, калі чатыры тыдні запар браў, хоць пасярэдзіне на два дні і прыйшлося выйсці на працу. Аднак добра адпачыў!

ПЫ.ПЫ.ПЫ.СЫ. Можа, яшчэ ў пятніцу зганяю, але ўжо не да раніцы. Графік сну збіўся ўшчэнт. Трэба да панядзелка неяк вяртаць у норму.