На Вяллi з надзеяй на плотку i галауня.

Быў у аўторак. Надзеі на рыбу былі, але надта кволыя. Разліву па вясне не было зусім, Вялля мялее, а тое, што зараз пасля дажджоў вада крыху паднялася, ужо нічога не вырашае. У мэтах — плотка ды залётны галавень. Пад іх паімку — два фідэры, кукуруза, апарышы, пуфікі ды чарвяк. Прыкормка — трохі пшана, РС платва ды вабік з мінулага года.У планах было адседзець ноч, таму першая кармушка ў сем у вадзе, без аніякіх стартавых закормаў. Планаваў перакідваць праз хвілін дзесяць, так і раскормліваць. Адразу села плотка, ладная — на кукурузу, ну а потым ужо раскарміў кропку. Уклея брала на апарыша як шалёная. Падвешваеш да кукурузы апарыша — яна і яго абгладвае. Да васьмі гадзін узяў яшчэ адну, трохі меншую, але таксама выдатную плотку і адну neвялічкую. Былі надзеі на залаты час перад закатам, ды міма.А як сцямнела, пайшла гусцёрка. Для Вяллі не надта і малая. Былі два добрыя дзяўбуны, але тут як: светлякі паспяхова засталіся ў хаце, таму сачыў за паклёўкамі больш па самім вудзільшчы, а гэта так сабе справа. Можа, і лятучыя мышы лёску чаплялі.

Ну, а далей... Пасля сваёй хваробы трэба было кілаграмаў дзесяць-пятнаццаць вагі набраць. З задачай справіўся паспяхова. За паўтара года норму перавысіў! Зараз трэба кілаграмаў дзесяць скінуць. А гэткую вагу толькі на крэсле можна высаджваць. А крэсла да вады не дацягну, таму што вага вялікая. Вось а першай гадзіне ночы і паклэпаў дадому.

На фота — рыбы, якіх узяў яшчэ павідну.
ПЫ.СЫ. Ну і «мясцовыя» знайшлі сабе новую забаву. «Барацьба з байдарачнікамі» завецца. Пры дачах масток быў. Дзеткі і не толькі ў ваду скакалі. Але ж дачнікі вырашылі, што з-за гэтага байдаркі да берага прыстаюць. Знеслі к чарцям масток! Там, дзе я да ракі іdu, — два дрэвы павалілі на дарогу. Там зараз і прайсці (дакладней кажучы — прапаўсці) цяжка. І, самае цікавае: я сябе не лічу мясцовым, ну а гэтыя па-любому панаехаўшыя.
ПЫ.ПЫ.СЫ. А недзе ў глыбіні душы з'явілася надзея: гусцёрка ёсць, можа, і лешч недзе там мяне чакае? На гэтым тыдні — яшчэ раз па-любому. Там перапынак на працу на тры дні, а потым яшчэ тыдзень... Цьфу, цьфу, цьфу... ​​​​​​​