А як сцямнела... Спачатку таксама плотка. Зусім не так часта, але траплялася. А потым і карась ачуняўся. Быў момант, калі ўжо падумаў, што цеста ўсіх сёння пераможа (мешаў пяты і восьмы нумары ды трохі глютэну ад Антона) — адзін за адным тры штукі злавіў, з іх два без паклёўкі. Ды і тыя паклёўкі, што бачыў... Вецер амаль і не сціхаў, лёгкая хваля была амаль заўсёды — а паклёўкі такія, што яна не давала іх пабачыць. Ну, а калі добра падымала ці ў дно — дык плотка. Зрэдку, але і яна ноччу ўлятала.
Лаўлю на дзве вуды. На адну працягваў лавіць на цеста: паклёвак больш, але ці паклёўкі то былі? Паплавок на ёй 1.6 грама, а на другой — 2.2 грама. Можа, проста лепей рэагаваў на крананні? А так больш за ўсё — на класічны апарыш з матылём. Таксама паклёўкі так сабе, калі сячы — халера яго ведае. Ну і памер карася... Ну, так сабе. Адзін сход быў. Можа і ладны, а можа і не. Пару секунд на кручку пасядзеў без паклёўкі — можа, і за бачыну цапануў. Карміў салма чорная плотка і 200 ліману кідануў.
ПЫ.СЫ. Ну і пра навакольнае асяроддзе. Рыбакоў не было зусім. Мускусная пацучыха толькі раз праплыла. Затое лебедзі... Калі праплывалі ў зоне бачнасці, натуральна — "хавайся ў бульбу". Любое шавяленне ці спробы прагнаць успрымаліся як прапанова прыплыць у госці. Ну, а на ўключаны ліхтарык дык яшчэ і крыламі сабе дапамагалі!
ПЫ.ПЫ.СЫ. Ну і на наступны год ужо: трэба нешта і з паплаўкамі рабіць. Уначы менш-больш разабраўся, а вось удзень... Са зменнымі антэнамі, калі на сайтах паглядзець, дык бяры не хачу. А як пазвоніш — дык і няма нічога.
13 Фото